We noemen als voorbeelden voor hyperinflatie tegenwoordig vaak Zimbabwe, dat onder de slechte leiding van Mugabe volledig aan de grond is geraakt. Je zal maar onder zo'n 'grote' leider moeten leven.
Tegenwoordig is er een andere 'grote leider' opgestaan. Eentje die het ook zo goed weet voor zijn volk.
Een man die nu wanhopig zoekt naar buitenlandse vijanden, om binnenlandse onrust tegen te gaan. Een man die binnenkort in staat mag worden geacht een militaire aanval op Nederlands grondgebied te doen, puur om zijn volk weer als één man achter hem te krijgen.
Die 'grote leider' is Chavez van Venezuela. Zijn retoriek is gericht op Curacao alwaar Nederland de Amerikanen de vrijheid heeft gegeven een heel spionage park aan te leggen. Dat alles onder het mom van anti drugs beleid.
Chavez heeft gelijk dat de Amerikanen er zitten om hem dwars te zitten, maar een rechtstreekse aanval vanuit het eiland hoeft hij niet te vrezen.
Wat hij wel moet vrezen is de binnenlandse onrust. De munt is al verschillende keren 'aangepast' door er nullen achter te schrappen. Recent was er weer een 50% devaluatie. Het simpele feit is nu, dat de armen in Venezuela volledig afhankelijk zijn geworden van staatssteun, die wordt verstrekt in naam van Chavez. De armen, ook vaak niet altijd de meest intelligente mensen, zijn hem zeer dankbaar voor die hulp.
Dat het zijn beleid is dat ze juist in die hulpsituatie terecht zijn gekomen, dat zien ze niet. Het vervelende feit doet zich namelijk ook voor, dat de allerarmsten het dankzij die structurele steun van Chavez het nu beter hebben dan onder het eerdere meer op het Westen gebaseerde systeem, geleid door de rijken. Vooral de allerarmsten weten het dus zeker, Chavez is hun held. De rijken hadden in het verleden toch wat socialer moeten zijn, dan had Chavez geen kans gehad.
Nederland moet hopen dat hun extreem vriendelijke opstelling richting Amerika zich niet tegen het gaat keren in de vorm van een verwoestende aanval van het leger van Venezuela op Curacao. Chavez is wat dat betreft gek genoeg en gezien zijn financiële situatie onderhand ook wanhopig genoeg. Zijn beleid is financieel gezien een ramp vor het land. Het volk blijft hem echter kiezen, want ze zijn nu grotendeels afhankelijk van staatssteun omdat de economie op haar gat ligt.