Als we de pers, de Amerikaanse president en de Israëlische geheime dienst moeten geloven, is Iran een land dat nooit en te nimmer een atoombom zou moeten bezitten en ook niet vertrouwd kan worden met civiele kernenergie. Iran zelf laat ook net te vaak iets te luidruchtig weten dat ze het Westen en Israël wel mores zullen leren.
Dom van ze, want uiteindelijk is het een arm land dat alleen dankzij de enorme olie en gasreserves draaiende gehouden kan worden. Ook Iran zou veel meer hebben aan een goede relatie met haar buren en met veel andere landen in de wereld.
Ook hier geldt dat in feite de godsdienst gewone relaties in de weg staat, althans zo lijkt het. Echter is het probleem wel de godsdienst?
We weten allemaal hoe de oorlog in Irak is ontstaan. Amerika wilde pertinent die oorlog omdat ze meer zeggenschap wilde over de oliereserves in de regio. Alles is toen uit de kast gehaald om die oorlog te veroorzaken. Achteraf bleek het één grote fraude van Amerika te zijn. We zien nu het zelfde gebeuren, want de toenemende macht van Iran is een doorn in het oog van Amerika.
Net als met Irak, werkt Iran verbazingwekkend genoeg heel graag mee aan haar eigen ondergang. Heel jammer, maar ook wel logisch. In het Westen staan namelijk dagelijks grote leugens over Iran in de krant. Zo lazen we vorige week over de 'geheime' nieuwe centrifuge's. Schande, schande, Iran is niet te vertrouwen, dat was de teneur in de kranten.
Weet u hoe het Westen er achter kwam? Simpelweg omdat de Iraniërs het keurig op tijd en volgend de regels netjes gemeld hebben.
Maar dat stond zo niet in de krant!
Nee, de kranten namen erg graag de Amerikaanse versie over. Dat is namelijk sensatie, dat verkoopt beter.
Ik wil hier niet beweren dat Iran zeker niet in het geheim alsnog werkt aan een atoomprogramma, maar de berichtgeving over het atoomprogramma in Iran wordt geregisseerd vanuit Amerika en de kleur en lading die de berichtgeving meekrijgt, is bijna misdadig. We worden simpelweg weer belazerd door onze 'vrije' pers.