Schierleiland Machangulo
Dit schiereiland is waar Prins Pils zijn vakantieoptrekje gaat bouwen en dan, zodra het klaar is, ook weer gaat verkopen.
Volgens trendwatcher Adjiedj Bakas was het geen toeval dat Willem Alexander daar neerstreek. Volgens hem is het schiereiland en de omgeving er van rijk aan bodemschatten en daar was het in ieder geval de partners van de prins om te doen.
Op de Royalblog vinden we juist de bewering dat er geen bodemschatten te vinden zouden zijn... Die bewering stond eerder ook op de site van het Koninklijk huis, maar die pagina is nu offline gehaald.
Wat of het nu is, we zullen het binnenkort weten, want met de stijging van de grondstoffen wordt ook de roep om het delven van bodemschatten van Mozambique groter. Als ze er liggen, dan zal er ongetwijfeld een verzoek worden gedaan om ze boven de grond te halen.
Op Wikipedia en op de site van de ANWB in ieder geval wel de bewering dat er bodemschatten als bauxiet, koper en tantaliet in Mozambique te vinden zijn, maar nergens dat dit ook specifiek voor de omgeving of recht onder het schiereiland Machangulo het geval zou zijn.
Wat ook de ware bedoeling van Alexander was, hij heeft door de onrust die over de investering was ontstaan, het beheer over zijn vakantieoptrekje uit handen gegeven en officieel is hij geen eigenaar meer. Ik zeg met nadruk 'officieel', want ik sluit niet uit dat via de achterdeur toch weer een route zal worden gevonden die het hem wel mogelijk maakt de villa of mogelijk de grond eronder te gaan gebruiken.
Tom Lassing
Labels: bodemschatten, grondstoffen, machangulo, mozambique, vakantie, willem alexander
Tien tips voor de nieuwe koning
Koning Willem de vierde staat straks voor een lastige taak. Zijn onderdanen zijn mondiger dan ooit en steeds meer onderdanen durven de autoriteit die de monarchie zou moeten uitstralen belachelijk te maken en zelfs ernstig ter discussie te stellen. Willem Alexander staat dan ook bij veel onderdanen nog altijd bekend als feestnummer 'Prins Pils'. Niet echt een respect afdwingende bijnaam.
Ik heb daarom, als trouw onderdaan, 10 tips om de naam van de nieuwe koning te vestigen en criticasters de mond te snoeren.
1. Eis veel meer dan je moeder een rol in de regering op. De regering doet alles in naam van jou, eis dus dat je overal in gekend wordt en druk je stempel op de besluitvorming. De democratie vervalt steeds meer in een komen en gaan van vallende kabinetten. Wat het land nodig heeft, is een stabiele regering waarvan jij de basis bent. Jij bent de rots in de branding waarop ze al zo lang wachten.
2. Laat in het buitenland zien dat alle zaken met jou gedaan worden. Dat zet opportunistische politici economisch buiten spel en via die weg hou je ook economisch gezien de wind er bij de ondernemers goed onder. Ook economische toezichthouders moeten direct aan jou rapporteren. Jij bent de baas, laat dat die (semi-)ambtenaren ook gerust weten. Ze zijn autoriteit gewend, dus ze zullen snel de gewenste richting op buigen.
3. Ga actief om met Social Media en schroom niet om via die weg de publieke opinie flink te sturen. Zet er een heel team op, om beeldvorming steeds positief te sturen. Verjong daarom het Kabinet der Koning met experts uit de internet en online marketing branche.
4. Zorg dat de nieuwe rijken zich weer loyaal aan het koningshuis verklaren door de adelstand weer in te voeren. Schenkingen aan de koning en aan de staat kunnen worden beloond met een titel. Het is belangrijk dat de koning weer de rijkste en economisch machtigste man in de staat wordt. Net zoals dat in de tijd van Willem de Eerste ook het geval was. Wat goed is voor jou als koning moet haast ook wel goed voor het land zijn.
5. Voer de klassen weer in. Adelstand niet alleen in naam, maar ook in privileges. Meer vrijheden, meer zeggenschap. Uiteraard staat de nieuwe adel boven de wet, net zoals de Koning dat staat.
Bewezen is dat humor goed en gezond voor het volk is en dat verschillende duidelijk herkenbare klassen in de samenleving de creatie van humor enorm kan ondersteunen. De herinvoering van de klasse maatschappij is daarom in feite dus een soort medische ingreep in de samenleving en ze zal de kosten voor de medische sector enorm omlaag brengen. Er moet immers meer gelachen worden!
6. Gooi de pratende (linkse) babbelaars uit je vriendenclub en ga alleen nog maar om met economische zwaargewichten. De macht zit immers in het geld en verzamel daarom al het geld om je heen. Alleen linkse babbelaars die onder punt 8 vallen kunnen een plaatsje als 'vriend' van Willem de vierde krijgen. De rest wordt 'ontvriend' en door het team van punt 3 actief impopulair gemaakt.
7. Zorg ervoor dat de talentenshow kijkende meerderheid van de bevolking de koning op handen blijft dragen. Een deel van de gelden die verkregen wordt door rijke ondernemers tegen betaling een adelstand en privileges te verstrekken, ga je gebruiken om via 'Koninklijke' instellingen aan de meest trouwe kijkers van populaire shows geld en andere beloningen te schenken.
Laat de eerste regering onder je koningschap dan ook basisuitkeringen vervangen door Koninklijke uitkeringen. De huidige bijstandsuitkering wordt gekoppeld aan meerdere TV-shows en de uitkering heet voortaan 'de uitkering van de koning'. Uiteraard blijft het leeuwendeel van de financiering van die uitkering lopen zoals ze nu loopt. De daadwerkelijke schenkingen van de koning zelf zijn immers vooral symbolisch van aard. Je bent koning, niet Sinterklaas. Uitkeringen lopen via abonnementen op moderne media kanalen en niet langer via inefficiënte uitkeringsinstanties die er toch niets van bakken en linkse bolwerken zijn geworden. John de Mol kan dit ongetwijfeld veel beter organiseren en het verpakken in populaire shows. Nederland moet veel commerciëler. We moeten wereldwijd voorop lopen in de vercommercialisering van de financiële zorg.
8. De koning is koning van heel Nederland. Veel meer dan vroeger moet de koning vriendjes zijn met wie populair is in Nederland. Of het nu een politieke topman is, of een artiest. De koning moet steeds een hechte band hebben met iedereen die populair is. Uiteraard houdt dat in dat de koning ook meer dan vroeger zal bepalen wie er op televisie mogen komen. De pers is volkomen vrij, alleen jij als koning bepaalt voortaan wel de programmering en de koning heeft een actieve rol in de mediawet die immers altijd al in naam van de koning is opgesteld.
9. De koning wordt geestelijk leider van zowel de katholieken, de protestanten alsmede van de andere religies, oud en nieuw. Ook hier zal de koning door het doen van giften laten zien dat hij overal aanwezig is en voorziet in de behoeften van zijn onderdanen. Het is immers, voor koning, god en vaderland. Uiteraard betalen de religies voortaan aan een belasting aan de koning. Hij is immers hun voorganger en geestelijk leider.
10. Met al die extra taken voor de koning is duidelijk dat 'de koning' niet alles alleen kan. Niet alleen Maxima, maar ook alle broers en schoonzussen, alsmede hun kinderen worden weer deel van het koningshuis en zullen op kosten van de staat taken in het koningshuis vervullen. Bedrijven met een bepaalde omvang, te beginnen bij Heineken, dienen een lid van het koningshuis of een aangewezen persoon die er namens de koning zit, in hun Raad van Toezicht op te nemen, tevens kijgt de koning een vast deel van de aandelen en zeggenschap. De kracht van het koningshuis zit hem in de rijkdom van het koningshuis. Wie het geld beheerst, beheerst de samenleving.
De lijfspreuk voor Willem de vierde: vincere et gubernare
Mijn tien tips om van Willem de Vierde een stevige koning te maken.
Voor wie het niet begrepen had, dit is een persiflage op de wel serieuze tips van Trendwatcher Adjiedj Bakas
http://www.bakas.nl/persberichten/035.htmTom Lassing
http://deanderewaarheid.blogspot.com/Labels: alexander, koning, koningshuis, tips, willem de vierde
Wikileaks argumenten voor en tegen
Door Tom Lassing
Opvallend is dat personen 'tegen' Wikileaks over het geheel genomen vaak personen zijn die voor een sterke overheid zijn. Politiek 'rechts' is daarom meer tegen Wikileaks dan politiek links.
Rechts zegt daarmee dan in vaak ook dat door de onthullingen de levens van spionnen en regeringsleiders in gevaar zijn gebracht. Maar wacht eens... Uit de lekken blijkt dat bepaalde acties die onder het tapijt zijn geveegd en nu boven water kwamen, andere personen het leven daadwerkelijk hebben gekost. Blijkbaar zijn dus levens van spionnen meer waard dan levens van onschuldige burgers en journalisten die omgebracht worden.
Nog zo'n mooie: Het werk van spionnen via de CIA is door Wikileaks moeilijker geworden, de CIA krijgt via haar spionnen nu ook minder gegevens van haar bronnen los.
Maar is het niet gek dat bedrijven pertinent nergens meer mogen omkopen, maar dat geheime diensten (lees overheid) dat wel mag? Is dat niet meten met twee maten? Voor degene die het geld wil ontvangen maakt het niet uit wie hem wil betalen, als er maar betaald wordt. Als vervolgens de geheime dienst de gegevens doorspeelt aan bevriende bedrijven, dan is het een geheim dat Wikileaks niet mag lekken, maar het zou wel illegaal moeten zijn. Het landsbelang maakt het echter ineens wel legaal in sommige landen, waaronder Frankrijk en Amerika.
Regeringen doen wat ze burgers en bedrijven verbieden. Denk aan het spioneren... Als burgers dan de regering spioneren, dan is dat een misdrijf. Ik schreef laatst al over het feit dat er anarchie heerst. De anarchie van de macht. De staat zelf is wetteloos.
Ik kan daarom alleen maar benadrukken dat Wikileaks in de kern goed bezig is. Het kan beter... maar het is goed. Het is beter dan onze overheden ongecontroleerd bezig laten gaan. Immers nemen ze dan vrijheden die elke acceptabele vorm te buiten gaan.
Mede mogelijk gemaakt door: http://www.beursaccent.nl
Labels: controle, geheim, lek, overheid, spionnen, verboden, wikileaks
Waarom gaat Amerika naar de haaien
Ik keek afgelopen weekend naar Animal Planet, een Amerikaanse zender over dieren. Er was een aflevering over een kat die er slecht aan toe was. Het beestje was mogelijk aangereden. Ze was gewond en deels verlamd.
Drie politie agenten in een forse politie auto kwamen er voor naar het huis van de eigenaar toe.
Alle drie reden ze vervolgens een uur lang naar een dierenkliniek die verbazingwekkend genoeg midden in New York lag.
Alle drie bleven ze tijdens de behandeling van de kat in de kliniek.
Kunt u zich even indenken hoeveel deze grap kost?
Nu wil ik niet direct zeggen dat ze die kat beter even onder het voorwiel hadden kunnen leggen, maar hier zijn drie goedbetaalde politie agenten een volle werkdag aan het werk geweest om één kat te redden. Daarbij is ook minstens twee uur rijden met een benzine zuipende auto opgegaan en de behandeling in de dierenkliniek zal ook niet gratis geweest zijn. Ook de programmamakers zagen er totaal geen verspilling van menskracht en middelen in. Ze waren zelfs trots op alle aandacht die er is voor dieren.
De vraag is echter, hoe kan Amerika deze verspilling van mensen en middelen bekostigen?
Dat kan ze niet.
We hebben afgelopen zomer ons verbaasd over de weelde waarin Griekenland zich wentelde, waarbij er vier ambtenaren werkten op in feite één werkplek.
In Amerika is het niet veel anders. De hoeveelheid controleurs en wetshandhavers, advocaten en juristen is er enorm. Er zijn minder ambtenaren dan in Europa, maar op de andere vlakken maken ze dat weer meer dan goed. Mede omdat in die banen de lonen ook heel behoorlijk zijn.
Tom Lassing
Mede mogelijk gemaakt door: http://www.beursaccent.nl
Labels: controleurs, juristen, menskracht, middelen, politie, verspilling
