Food for Thought
Enig ‘Food for Thought’ betreffende opmerkingen door Iraanse president Ahmadinejad voor Algemene Vergadering VN Graag wil ik van de geboden gelegenheid gebruik maken iets van de andere, volgens velen abjecte, visie op de gebeurtenissen van 9.11.2001 toe te lichten. Deze werd door de Iraanse president Ahmadinejad in zijn toespraak voor de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties te New York aangehaald, met als gevolg dat EU-vertegenwoordigers in hun opperste wijsheid meenden de zaal te moeten verlaten. Dat juist een staatshoofd van een land als Iran, met zo’n erbarmelijke staat van dienst betreffende mensenrechten en vooral vrijheid van meningsuiting,
aandacht moet vragen voor een (zeer kansrijke) alternatieve optie betreffende de gebeurtenissen op 9.11.2001 geeft, 9 jaar na dato, aan hoe droevig het gesteld is met het kritisch (onderzoeks)vermogen in onze toch zo geciviliseerde westerse wereld.
Het standaarddogma dat 19 vliegtuigkapers verantwoordelijk zouden zijn voor de drama’s op die rampzalige dag, is destijds zonder diepgravend onafhankelijk onderzoek vastgesteld. En nog steeds is dit het beeld en eindconclusie bij beleidsmakers en publiek, zodat deze versie van de ‘werkelijkheid’ uiteindelijk ook de geschiedenisboeken zal halen. Inmiddels zijn we 9 jaar verder, een periode met de bekende dramatische escalaties in Irak en Afghanistan, de ‘War on Terror’, allemaal als ‘logisch gevolg’ van 9/11.
In die afgelopen 9 jaar zijn echter door onderzoekers van de gebeurtenissen op 9/11 informaties boven water gekomen die gerede aanleiding vormen om de waarde van de officiële versie sterk te betwijfelen. Het voert te ver om binnen de hier geboden ruimte alle informaties en feiten te noteren. Feit is m.i. inmiddels wel dat deze gegevens, verzameld rond de vijf hoofdlocaties (WTC-torens 1, 2 en vooral ook 7, Pentagon en Shanksville), jaren na dato, aanleiding geven om de gepresenteerde officiële versie, naar het land der fabelen te verwijzen: lees prullenbak.
Enkele tipjes van de sluier: de valduur van de beide hoofdtorens, het niet geraakt zijn door een vliegtuig van toren 7, welke aan het end van de middag, naar verluidt tgv. brand, toch bezweek.
Het ontbreken van wrakstukken bij het Pentagon en die grondkrater zonder wrakstukken in Shanksville. De ‘let’s pull it’ –opmerking van WTC-eigenaar Larry Silverstein aangaande gebouw 7 vooral niet te vergeten. Etc., etc., etc.
Auteurs die bovengenoemde gegevens op serieuze wijze in hun boeken belichten zijn bijv. David Ray Griffin, Andreas von Bülow, Jeffrey Grupp, Christopher Bollyn en in Nederland wijlen journalist Willem Oltmans, Robin de Ruiter en Fred Hamburg. De uiteindelijke eindconclusie die zij trekken is dat het hele 9/11–verhaal geschaard kan worden onder de noemer der beruchte ‘false flag’-operaties, een beerput zonder weerga van onverkwikkelijkheden betreffende list en bedrog. Maar hier wordt in de reguliere pers, lees mainstreammedia, lees ‘weapons of mass deception’, nooit met een woord over gerept. Ook het uitlekken in 1999 van ‘Operatie Northwoods’, een geplande operatie uit 1962, met veel gelijkenissen met 9/11 geeft zeer te denken.
Nota Bene: de boodschap die ik de geachte lezer mee wil geven is de volgende: meneer
Ahmadinejad, of all people, slaat met zijn inzichten de spijker op de kop. U allen kent het afgezaagde cliché: in tijden van oorlog (huidige ‘war on terror’) is het de waarheid welke als eerste sneuvelt. Het is al jaren misinformatie troef, dankzij onze zo betrouwbare en vooral goed geïnformeerde media. Probeert u die andere variant eens, de controversiële. Kwaliteit staat toch bij een ieder hoog in het vaandel? Met name in de wetenschap wemelt het van de onderzoekers die aanvankelijk verketterd werden: Galileï (geo- vs heliocentrisch wereldbeeld), Semmelweiss (aseptisch werken in ziekenhuizen), Wegener (continentverschuiving) maar heel veel later toch gewoon in het gelijk werden gesteld. De genoemde Oltmans verging het niet veel beter: uiteindelijk kreeg ook hij zijn gelijk na een decennia lang durend gevecht met de instituties, uiteindelijk 12 mei 2000 resulterend in 15 mln. (!!!) guldens schadevergoeding.
Dit alles zegt mijns insziens veel over hoe complex en geraffineerd die werkelijke werkelijkheid voor een buitenstaander in elkaar zit. En hoe moeilijk het is om als brave belastingbetaler in de dagelijkse ratrace met z’n targets etc. de onderste steen boven te krijgen lees: gewapend met de juiste doorslaggevende informatie de juiste beslissingen te nemen. Ik sluit af met Oscar Wilde’s definitie van journalistiek: het doorgeven van informatie door slecht geïnformeerden, teneinde het
publiek ongeïnformeerd te houden. Dit verklaart volledig het gedrag van de weglopende EUpolitici tijdens Ahmadinejad’s toespraak en toont juist de juistheid van zijn stelling aan.
Lenin’s opmerking: ‘a lie told often enough becomes the thruth’ en verwordt daarmee uiteindelijk ‘tot een feit’ komt in beeld. Hoeveel decennia nog zullen we moeten wachten op de juiste antwoorden?
Wouter Kok
Amersfoort, 27 september 2010
Labels: 9/11 onderzoek, aanslagen, gebeurtenissen, schuld, waarheid
Het lompe China
Dat China nog ervaring moet opdoen in het internationale politieke verkeer, dat blijkt wel uit de rel met Japan. Een klein incident tussen een visser die illegaal aan het vissen is en de Japanse Marine, loopt nu uit op een veel te groot politiek incident.
De buurlanden van China zien nu hoe China haar bijl niet scherpt en simpelweg met de botte bijl zwaait. Dat zal goed nieuws zijn voor de wapenindustrie in Amerika. De buurlanden van China weten nu weer even dat alleen brute militaire macht China zal tegenhouden. Amerika heeft er nu rondom China weer wat vrienden bij gekregen.
Mede mogelijk gemaakt door: http://www.beursaccent.nl
Labels: bijl, china, illegaal, marine, militair, verkeer, wapenindustrie
Wil je een keer echt lachen over domheid van mensen die zichzelf zo slim vinden, dan mag je pertinent niet DWDD missen waarbij Pieter en Jort elkaar te lijf gaan. Een klassieker waarbij de ongehoorde kortzichtigheid en domheid van Pieter Storms breeduit uitgemeten wordt. Niet door Jort, maar door Pieter zelf. Hij begint een discussie waarvan hij later zegt dat Jort begonnen is en de sukkel wil dan achteraf Jort daarover ook nog eens aanklagen.
Hoe dom wil je ze hebben? Het is een klassieker.
Pieter Storms gaat over lijken, maar zijn vrouw Nina is nog niet eens dood! Alles doet Pieter om maar weer in de schijnwerpers te komen zelfs het weer door het slijk halen van zijn toekomstige ex-vrouw. (Jort kon het niet laten, maar gelijk heeft hij wel. Als Nina nog niet helemaal hersendood is, dan verlaat ze Pieter.)
Ik kijk bijna geen TV en ben daarom blij dat je op Internet de herhalingen van de leuke stukjes kan vinden.
Klik hier.
Mede mogelijk gemaakt door: http://www.beursaccent.nl
Labels: dwdd, jort kelder, nina brink, pieter storms
Obama's steunpakket
Naast 50 miljard voor infrastructurele verbeteringen wil Obama bedrijven een 150 miljard steun aan bedrijven verstrekken. Overigens, die 50 miljard in wegen, vliegvelden en spoorlijnen is een schijntje, denk even aan de 1 miljard euro kosten voor een enkele tunnel bij Utrecht. Amerika is wat groter dan Nederland, dus met 50 miljard kan je landelijk gezien daar niet echt een enorme impact hebben.
1,5 miljoen ondernemingen moeten profiteren van deze steun. Als je de resterende 150 miljard gaat verdelen over 1,5 miljoen, dan is de steun per onderneming 100.000 dollar. Daar de grote ondernemingen ongetwijfeld de grootste happen uit de steunpot zullen nemen, valt ook hier het totale pakket aan steun nog wel mee. Grote kans dat slechts een paar ondernemingen met het merendeel van het steungeld gaan lopen. Het gaat immers om investeringen die heel erg gericht zijn op fysieke infrastructuur. Erg zichtbare zaken, terwijl het percentage Amerikanen dat snel internet heeft nog altijd ver onder het percentage ligt dat we in Europa gewend zijn. Het onderwijs in Amerika is aan een enorme shake-up toe en zo zijn er ongetwijfeld nog heel wat andere zaken die in feite Amerika aan de basis sterker zouden maken, maar niet worden opgepakt omdat die aanpak vrij onzichtbaar zou zijn.
Ik ben niet onder de indruk van de manier waarop Obama zaken aanpakt. Hij klaagt wel over de houding van de Republikeinen, maar hij geeft ze dan ook alle aanleiding om forse kritiek te hebben.
Heel het politieke klimaat in Amerika is erop gericht elkaar dwars te zitten zonder te kijken hoe het Amerika raakt. Amerika heeft echt geen hulp van buiten nodig om haar rol als wereldleider te verliezen. Ze zijn prima in staat hun eigen land naar de knoppen te helpen.
Labels: amerika, infrastructuur, obama, steunpakket
AFM vraagt inbreng
Gisteren heeft de AFM een consultatie beleidsregel deskundigheid aangeboden. Het gaat daarbij om de vraag hoe de deskundigheid van bestuurders en commissarissen gegarandeerd kan worden. Dan nog kunnen ze er een puinhoop van maken, maar dat is dan in ieder geval nog op grond van actief beleid.
Tot en met 31 oktober kunnen belanghebbenden reacties geven. De AFM heeft er nog een slim E-mail adres beschikbaar voor gesteld: consultatiebeleidsregeldeskundigheid@afm.nl. Blijkbaar was cbd@afm.nl al in gebruik
Labels: afm, beleid, bestuurder, commissaris, deskundigheid
Van beide walletjes
Vorige week kwam het online archief van de Koninklijke Bibliotheek in het nieuws. Ze willen ook de NSB kranten die in de oorlog werden uitgebracht online gaan zetten.
Het is een historische waarheid die niet veel mensen meer onder ogen willen zien, maar of we nu op die troep zitten te wachten...
Wel bracht het persbericht me naar die site. Er is een enorme schat aan historische informatie te halen. Zo ook bijvoorbeeld een artikel dat in 1912 over Rothschild en Waterloo geschreven werd. Die slag was belangrijk omdat Rothschild zijn vermogen er mee veilig stelde.
De familie Rothschild financierde in de oorlog tussen Napoleon en Engeland 100 jaar eerder, beide partijen, zoals ze dat vaker, tot op de dag van vandaag doen. Zo zijn er sterke aanwijzingen dat ze via stromannen, waaronder de opa van oud president Bush, ook Hitler financierden. Dat ondanks dat Hitler toch wat tegen joden scheen te hebben. Geld is echter belangrijker dan principes. Geruchten gaan overigens dat Hitler zelf een bastaardkleinzoon van een Rothschild telg was.
Tijdens de slag bij Waterloo was Nathan Rothschild zo enorm afhankelijk van de uitkomst van de slag bij Waterloo dat hij zich er naar toe liet brengen.
Hij was dus één van de weinige niet militaire ooggetuigen van de slag. Toen hij tijdens de slag zag dat het gedaan was met Napoleon, liet hij zich op de snelst mogelijke wijze en tegen extreem hoge kosten naar Londen vervoeren.
In Londen aangekomen deed hij het voorkomen alsof de slag voor Engeland verloren was. Hij liet zijn verkopers openlijk stukken verkopen. Hij stond zelf ogenschijnlijk zwaar aangeslagen en extreem moe op de beursvloer. De beurskoersen gingen daarop volledig onderuit. Nathan Rothschild kocht na de koersdalingen in het geniep op de bodem van de markt enorme pakketten aandelen op. De volgende dag was hij het zelf die de overwinning van Wellington op de beurs bekend maakte. De beurs schoot in waarde omhoog. Het familiefortuin was met deze list veilig gesteld. Engeland won in feite slechts een slag, Nathan Rothschild won uiteindelijk de oorlog.
Zo werkte dat toen en zo werkt dat nog altijd.
Labels: koersdalingen, kosten, rothschild, slag, waterloo
